پهلوانی شایسته تجلیل
اخیرا حسین رضازاده پهلوان نام آشنا و دوست داشتنی ورزش کشورمان به طور رسمی از مسابقات قهرمانی خداحافظی کرد و بدین ترتیب شرکت وی در المپیک پکن منتفی شد. کناره گیری این قهرمان بلندآوازه اردبیلی باعث اندوه مردم ایران زمین شد اما افتخارآفرینی های وی برای نظام اسلامی و نکات آموزنده ای که در کارنامه ورزشی او به جای مانده، رضازاده را تا حد یک الگوی مناسب برای جوانان ارتقا داده است. متاسفانه در حالی که برخی ورزشکاران و هنرمندان به محض برخورداری از اندکی شهرت و محبوبیت به باورهای دینی و ملی خود بی اعتنایی می کنند ودر مواردی اخباری نامطلوب از آنان به گوش می رسد، رضازاده همواره روحیه تواضع، پهلوانی ، دین باوری و عشق به میهن و نظام اسلامی اش را حفظ کرده و هیچ گاه فریب عناوین ظاهری را نخورده است. وی به جای همرنگ شدن با فرهنگ رايج در ورزش جهاني توانسته است هنگام قرار گرفتن بر سکوهای جهانی به خوبی پیام ارزشگرایي و معنويت ایرانیان را از تریبون های قهرمانی به جهانیان برساند و به عنوان الگو، ورزشكاران ديگر كشورهاي اسلامي را نيز به چنين اعتقاد و رفتاري ترغيبکند:« وقتى يك قهرمان كشور ما جلوِی چشم ميليون ها و شايد صدها ميليون جمعيت دنيا، بعد از پيروزى خودش، خدا را شكر مىكند و دستش را به آسمان بلند مىكند يا سجده مىكند، اين را دستكم نگيريد؛ اين پيام معنويت را در دنيا پخش مىكند؛ دنيايى كه با ميلياردها دلار سعى شده كه معنويت در آن بىفروغ شود و چراغ معنويت آن خاموش شود. مىدانيد صهيونيستها در اين صد سال اخير و بخصوص در اين ده ها سال اخير چه خرجى كردهاند تا انسان ها را بدون هويت معنوى بار بياورند و به بىبندوبارى و بىاعتقادى و لاابالي گرى در عقيده و ايمان دينى بكشانند؟ شما وقتى بعد از پيروزى روى تشك كشتى يا محل وزنهبردارى يا در هر نقطه ديگرى، دستتان را بلند مىكنيد، خدا را شكر مىكنيد، به سجده مىافتيد يا نام بزرگان دين را بر زبان مىآوريد، در واقع داريد همه سرمايه اى را كه آن ها خرج كردهاند، با يك حركت ساده دور مىكنيد؛ خداى متعال به شماها كمك و الهام مىكند كه اين كار را انجام بدهيد. حتماً اين حسين آقاى رضازاده آن روز اوّلى كه فرياد كشيد «يا ابوالفضل»، نمىدانست كه اين چقدر اثر مىگذارد؛ او احساس دينى خودش را بروز داد؛ يا آن برادرى كه سجده مىكند، يا آنكه دستش را بلند مىكند - كه من بارها در ورزش هاى قهرمانى خودمان اين صحنه را از تلويزيون ديدهام - اينها در حقيقت معنويت را القا مىكنند. » (1)
حسین رضازاده به همه ورزشکاران آموخته است که باید روحیه پهلواني جلوه گر در داستان هاي قديمي ايراني و حوادث اسلامي را حفظ كنند و همواره متواضع و پایبند آموزه های دینی و ملی باشند تا نام آن ها همچون نام پورياي ولي با عزت و احترام همراه شود. این جوان سی ساله اردبیلی به همگان آموخت که غیرت دینی و ملی ورزشکار دوستدار اهل بیت و حضرت اباالفضل قابل معامله نیست و به همین سبب بارها دست رد بر سینه دلالان خارجی و پیشنهادهای میلیاردی آنان زد؛ به گونه ای که توانست بارها لبخند رضایت را بر لبان رهبرمعظم انقلاب بنشاند و تحسین ایشان را موجب شود:« اقدام ورزشكاري كه دعوت كشور بيگانه را رد ميكند و به خاطر پول از كشور خود نميگذرد از صد مدال بيش تر ارزش دارد و بنده عاشق اين گونه رفتارها هستم.»(2)« آن شبى كه ايشان - آقاى رضازاده - آن كار قشنگ را كرد، من پاى تلويزيون بودم؛ هم حركت يك ضرب را ديدم و هم حركت دو ضرب و بالا بردن ركورد را، و همان موقع فهميدم كه احساسات جوان ها و مردم و ميليون ها انسان در اين كشور، الان در چه وضعى است؛ حقيقتاً و قلباً از اين جوان تشكر كردم و تشكرم را هم همانجا منتقل كردم.»(3)
به هر روی، حسین رضازاده در دوران فعالیت ورزشی خود افتخارات بزرگی برای ایران اسلامی آفریده و اگرچه او نیز همچون دیگران ممکن است کاستی هایی داشته باشد؛ اما ویژگی هایی برجسته را با خود به همراه دارد که می تواند الگویی شایسته برای جوانان و ورزشکاران ایران عزیز قرار گیرد. بی گمان مردم کشورمان خدمات ارزنده او را همواره پاس خواهند داشت و طنین دلنشین«یا اباالفضل» این ورزشکار اردبیلی در وجودشان به یادگار خواهد ماند.
پی نوشت ها
1. بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامىدر ديدار با ورزشكاران شركتكننده در المپيك و پارالمپيك ،۱۳۸۳/۰۷/۱۴/
2. ديدار جمعي از ورزشكاران قهرمان و مسولان ورزش كشور ،۱۳۸۱/۱۰/۳۰
3. بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامىدر ديدار با ورزشكاران شركتكننده در المپيك و پارالمپيك ۱۳۸۳/۰۷/۱۴ -
