در حاشيه دسته گل اخير سازمان ميراث فرهنگي
در بين نزديكان رئيس جمهور شايد بتوان آقاي اسفنديار رحيم مشائي- رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري- را نامتجانس ترين فرد با آرمان هاي دولت نهم دانست؛ چه اين كه وي بارها به دليل مواضع و عملكرد خود اعتراض مراجع و توده هاي متدين را برانگيخته و بار سنگيني را بر دولت خدمتگزار و رئيس جمهور محترم تحميل كرده است. مواضع جنجالي نامبرده مبني بر اظهار دوستي با مردم اسرائيل و تاكيدهاي توجيه ناپذير وي بر آن هنوز از ذهن مردم پاك نشده است؛ مواضعي كه واكنش شديد مراجع عظام تقليد، نمايندگان مجلس شوراي اسلامي، نمايندگان مجلس خبرگان و ديگر دلسوزان نظام را در پي داشت و حتي براي نخستين بار در تاريخ انقلاب، نمايندگان مجلس را برآن داشت تا طرح سوال از رئيس جمهور را در دستور كار قرار دهند اما مشائي بي اعتنا به همه هشدارها به راه خود ادامه داد تا اين كه مقام معظم رهبري وارد ميدان شدند و اظهارات وي را «غلط، غيرمنطقي و پوچ” دانستند. اما ماجرايي كه هفته گذشته در همايشي به ميزباني سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در برج ميلاد رخ داد، به سان آبي سرد بر چهره حاميان دولت فرو ريخت و اميد آنان را به ياس بدل كرد. ماجرا از اين قرار بود كه گروهي از زنان با لباس محلي و دفزنان، قرآن را در داخل سيني گذاشته و به قاري رساندند و پس از پايان قرائت قرآن، اين حركت را تكرار كردند!
اين حادثه، هشدار جدي تعدادي از مراجع معظم تقليد و دلسوزان نظام را در پي داشت. از جمله حضرت آيت ا... مكارم شيرازي با انتقاد شديد از آن فرمودند: اهانت به قرآن، دل علاقهمندان به قرآن را آتش زد. اگر با قرآن و دين اينگونه برخورد شود با ديگر مسائل چه برخوردي خواهد شد؟! ايشان افزودند: اگر اين خبر منتشر نميشد، به خود اجازه نميدادم، آن را اعلام كنم، من به عنوان خادم قرآن كه تمام عمر خويش را در راه قرآن و مطالعه آن گذاشتهام، ناچارم بگويم اين مسأله پيش آمده شرمآور است. همچنين حضرت آيت ا... صافي گلپايگاني در سخناني فرمودند: اهانت به قرآن قابل تحمل نيست و كسي كه مسوول اين سازمان است صلاحيت ندارد در اين جايگاه باشد. ايشان با اشاره به ويژگيهاي مدير در نظام اسلامي افزودند: در را‡س سازمان ميراث فرهنگي بايد ازمتدينترين و صالحترين افراد باشد تا بتواند حتي بر روي گردشگران تاثير فرهنگي بگذارد؛ نه اينكه خود تحت تاثير آنان قرار گيرد. اين سازمان اگر زير نظر افراد متدين نباشد اخلاق و فرهنگ جامعه را به خطر مياندازد.
متاسفانه اقدام مذكور در حالي صورت مي گيرد كه ضرورت احترام به قرآن و پرهيز از هرگونه اقدامي كه شائبه توهين در آن است، واقعيتي انكارناشدني در بين مسلمانان به شمار ميآيد. سيره علماي بزرگ و عارفان پاك نهاد نيز سرشار از نكات آموزنده در اين باره است. بنيانگذار فقيد جمهوري اسلامي كه جناب آقاي مشايي افتخار زيستن در فضاي آن را دارد، در برخورد با قرآن كريم ظريف ترين نكات را رعايت مي كردند؛ از جمله «يك بار همه ديدند كه امام در مراسم ملاقات در حسينيه جماران به طور استثنايي به جاي آن كه در جايگاه هميشگيشان روي صندلي بنشينند، روي زمين نشستند. و اين هنگامي بود كه برندگان مسابقات قرائت قرآن به حضور ايشان آمده بودند و قرار بود در آن جلسه چند آيه قرآن تلاوت شود.»(1) مقايسه اين رفتار ظريف با آن چه در همايش سازمان ميراث فرهنگي گذشت، تفاوت نگاه ها را تا اندازه اي روشن مي كند.
حكايت گلستان در اينباره شنيدني است؛ آنجا كه سعدي ميگويد: «ناخوشآوازي به بانگ بلند قرآن همي خواند. صاحبدلي بر او بگذشت و گفت: تو را مشاهره(2) چند است؟ گفت: هيچ. گفت پس زحمت خود چندين چرا همي دهي؟ گفت: از بهر خدا ميخوانم. گفت: از بهر خدا، مخوان!
گر تو قرآن برين نمط خواني
ببري رونق مسلماني»
پي نوشت
1. سرگذشت هاي ويژه از زندگي امام خميني، ج 5، با اندكي تصرف.
2. دستمزد ماهيانه.
